Het is altijd maar kijken wat het nieuwe jaar brengt.
Maar dit jaar wordt en is in ieder geval al een druk jaar!
Met drie kinderen op te voeden, waarvan 2 pubers, en
een man die naast een fulltime baan,
een eigen bedrijf aan het opstarten is...
En naast alle dingen die moeten, blijft er relatief weinig tijd over
voor de dingen die ik zo graag zou willen.....en dat is altijd te veel.
Alleen al op haakgebied wil ik nog zoveel maken!
En na het breien van een aantal baretten, zoals
hier te lezen is,
ben ik dit ook weer heel leuk gaan vinden.
En nu krijg ik ook nog de kans om een oude hobby van mij op te pakken,
ook heel leuk, maar....je raad het al.....tijdrovend ook.
Voor een quiltwinkel bij mij in de buurt ben ik een aantal workshops aan het bedenken.
Het moeten stuk voor stuk overzichtelijke projectjes worden,
waarbij verschillende patchwork/quilttechnieken toegepast worden.
Dus tussen alle bolletjes wol en katoen rijzen ook steeds meer stapeltjes stof.
Omdat het voor mij ook alweer een jaar of tien geleden is dat ik regelmatig quiltjes maakte,
ben ik met een eenvoudig project begonnen.
Het resulteerde in twee leuke kussen die perfect bij ons op de bank passen!
Om een beetje in patchworktermen te blijven,
haakte ik ook het pinwheel-kussen uit het geweldig leuke
Ik had nog veel Stonewashed garen van Scheepjeswol liggen
en vond dat een perfect garen voor dit kussen.
Ja de bank raakt steeds voller hier.
Wij hebben nu ook een hond erbij.
Een echte IKEA hond dan, hij heet Olaf.
Zoonlief kreeg hem voor zijn verjaardag,
maar de hond is favoriet bij iedereen hier!
Olaf heeft hier mijn nieuwe sjaal om.
Puur haken van Maaike van Koert.
Helaas is deze in de verkeerde was terechtgekomen en
kwam als een plankje uit de wasmachine.
Ik had de tranen in mijn ogen,
want deze sjaal was zo fijn om te dragen!
Dus er moest een nieuwe komen en ik haakte dus deze,
wel met een ander garen (Cool Wool Alpaca van Lana Grossa)
en in een andere kleur.
Maar deze is ook heel fijn en superzacht!
En het wordt een beetje lange post vandaag,
maar afgelopen vrijdag was het zo'n mooie dag voor een wandeling.
Ik had zoonlief naar school gebracht en ik kon niet anders
dan de wandelschoenen aan te doen en mijn camera te pakken.
Het had gevroren en de zon was aan het opkomen.
De wereld was bedekt onder een dun laagje rijp.
Ik vind dit altijd zo mooi, alles ziet er dan magisch uit!
Dus ter afsluiting een aantal foto's van dit heerlijke begin van de dag!
En op heel veel plekken zie je al de eerste tekenen van het komende voorjaar!
Daar wordt ik dan helemaal blij van, want eigenlijk ben ik helemaal geen wintermens.
Laat het voorjaar maar komen!!
Tot gauw!
